個人檔案๐๐..'CheeZe' _ 'Oishi Tu...相片部落格清單 工具 說明

部落格


31 August

edit : punkky

หุ....หุ
ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสเปสแห่งนี้...เข้ามามีบทบาท
อิ....อิ
อัพอารายยยยดีน้อ
แบบว่า....แบบว่า
ช่วงนี้ก็แค่ ทะเลาะกันไป...งอลกันมา
เปนอยู่แบบเนี้ยยยย เกือบทุกวันเลย
คนที่งอลเนี่ย oishi ทั้งน้านนนน ไม่รุมีเรื่องไรมางอลลนักหนา
 
วันนี้ punkky เครียดจัด โกรธมาก นั่งรถเมล์ไปเรียนซะเลย
รถก็มะเอาไป อิอิ oishi ขับรถตามมาซะงั้น
พอเจอหน้ากัน ขำซะงั้น ทั้งสองคนเลย
อ่านะ....อ่านะ
 
เอาล่ะ....เอาล่ะ
ไปและนะ มะรุจะอัพไรให้แล้ววว
 
ก่อนจาไป ฝากบอกเจ้าของสเปสแห่งนี้นะ ว่า..........
        : อย่างอลลลให้มากดิ เค้าตะหากที่จะต้องเปนคนงอลลลนะ
        : อย่าน้อยใจไปเลยน่า แมนหน่อยดินายอ่ะ อิอิ...งุงิงุงิ
        : อย่าคิดมากกเลยเรื่องที่กะลังคิดอ่ะ
        : ฉันมะได้มีใครที่ไหนเล้ยยยย ก็อยู่ด้วยทุกวันเนี่ย
        : ยังไงก็รัก รักเธอ ได้ยินมั้ย
        : โอเค....โอเค๊
        : บะบาย....บะบาย จุ๊บ จุ๊บ
 
13 August

สิ่งหนึ่ง..ทุกวัน

วันนี้พี่สาวพีสาวคนกลาง(พี่รัตน์)...ผ่าตัดไส้ติ่ง...
 
สู้ๆๆนะ...คิดถึงพวกพี่จัง...เจ็บก้ทนเอานะ..
 
เมื่อคืนทั้งบ้าน...วุ่นวายกันใหญ่เลย.....
 
ลูกสาวคนกลางของตาหมูดันผ่าตัดร้องไห้ปวดท้อง....
 
เปนห่วงนะพี่รัตน์...เด๋วจะไปหานะ...
 
พี่ฐาพี่สาวแสนดี ดูแลน้องๆ...ได้ดีที่สุด...เฝ้าน้องทั้งคืน
 
ต้องขอบคุณ...คนที่อยู่ใกล้พี่รัคน์มากที่สุด...ที่พาไปโรงบาลนะ
 
พี่ชุคงอาการดีขึ้น...รักกันมากๆๆนะ...อย่าร้องไห้บ่อยนะ...เปนห่วงอ่ะ
 
รอฟ้ากลับมา...ส่งสัยจะเหนื่อย...
 
ขอบคุณพ่อกะแม่ สุดน่ารัก...ที่ตัดแว่นให้ใหม่...
 
วันแม่..แต่ได้ไปเที่ยวกะพ่อ สอง คน..อิอิ...ช็อปกระจาย
 
ตาหมู...เลือกเสื้อให้...น่ารักมากพ่อใครเนี่ย...รักพ่อจิงๆๆ
 
ขอบคุณคุณหมอฟันที่ถอดเหล็กดามให้....เจ็บโว๊ย
 
กิน..ทั้งวันอย่างเคย
 
วันแม่ผ่านไปยังรักแม่เหมือนเดิมนะจ๊ะ....
 
ตัวหาเรื่องเดินทางกลับมา...จะพาไปดูหนังซะหน่อย...
 
จะพยายามหาเวลาว่างให้มากที่สุดนะ...
 
ขอโทษที่ทำตัวแย่นะบางเวลา...(โดยเฉพาะเวลาหิว)
 

   ความสุข..ที่เราหนดเอง...

 

   และนี่คืออีกหนึ่งความสุข..                    

 

 
 
 

10 August

คิดถึง....

ขอบคุณ..punkky..ที่ทำทุกสิ่งทุกอย่าง
 
อีกไม่กี่เดือนเราก็จะจากกัน...
 
เค้าคิดว่าคงไม่มีใครดีเท่าเธออีกแย้ววว
 
คงไม่มีใครเปนทั้งเพื่อน..ทั้งคนรุใจ..ได้เท่าอีกแล้ว
 
เราจะยังคิดถึงกันมั๊ย...เวลาที่ห่างไกลกัน
 
เราจะกลับมาเจอกันอีกมั๊ย...
 
ถ้าสิ่งที่คิดไว้มันไม่ได้หล่ะ...เธอจะยืนยัน
 
คำสัญญาอยู่ช่ายป่ะ....
 
ความสุข...มันจางลงเมื่อเราไม่พบกัน
 
ขอบคุณที่ทำให้กลับมาอ้วน..กินอิ่ม..นอนหลับ
 
งานเยอะ..แต่ไม่เคยลืมนะ..
 
มีเวลาให้เสมอ..นะจ๊ะ..