| Cheeze's profile๐๐..'CheeZe' _ 'Oishi Tu...PhotosBlogLists | Help |
|
September 23 อยากเล่าเมื่อวันที่ 19-21 ที่ผ่านมาอ่ะไปค่ายมาสนุกมากนะจ๊ะก็ไรอ่ะ
ได้ไปเล่นน้ำตกมากับเพื่อนๆๆทั้งเอกเด๋วว่างกว่านี้จะเอารูปมาลง
ไปถึงก็บ่ายๆแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าไปเล่น...สนุกโคตร....
เดินไปบนเขาไปเล่นน้ำตก...ปรากฏว่าได้เล่นแต่นาฬิกาที่รักพัง
อันนี้แสนเศร้าอ่ะ...ตูดช้ำม่วงมากก้นกระแทกกะหิน...โอ๊ยสุดคำบรรยาย
พอตอนกลางคืนก็ได้กินข้าว...อร่อยสุดๆๆๆ...ตอนกลางคืนนอนเร็ว...
แต่ดันๆๆๆ...เปนลมพิษ...พระเจ้า...คันสุดๆๆนั้นแพ้น้ำที่นั้น....แต่ยังสู้
ตอนนอนก็นอนกะ อิง เฟิส หญิง....บ้านนี้ซวยมีตัวแสบอยู่สี่คน...อิอิ
พอตอนเช้าก็ได้กินไข่เจียวฝีมือ อิงอิง...ขอบใจนะที่ตื่นมาทำให้....
พอออกหางานเก็บข้อมูล...หลงป่า...พระเจ้าช่วย...แต่ก็สู้กันไม่ถอย
และได้เจอสิ่งที่ต้องการ...อันนี้หายเหนื่อยเลย...หางานเสดลงไปบ้าน
กลับไปนอน...พระเจ้าหิวข้าว...เจอร้านก๋วยเตี่ยว...น่ากินเลยไปกินกะไอ้เฟิส
ขอบอกเลยว่าอร่อย...กินเสดไปเล่นน้ำตก...สนุกสุดๆๆๆ...ไม่มีคำบรรยายเลย
เล่นไปหลายชั่วโมงกลับบ้านพัก...อาบน้ำไปรวมกันที่ประชุม...เต้นกันมัน
ได้แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกับพวกเค้าเยอะมาก...สนุกเช่นเคย...กลับบ้านไปนอน
เหมือนเดิม...เม้าส์กันเลยนอนตื่นสาย...อิอิ....แล้วก็รอเวลากลับ....
เดินทางกลับก็ดันเริ่มไม่สบาย..เพราะคุณหยิงนั้นแหละเปิดพัดลมจ่อหัวกรู....อิอิ
ล้อเล่น...อย่าโกดกูนะ...กลับมาก็ไปฟังพรีเซ้น...ป่วยหนักเลยของจิง....
เซงสุด...งานเยอะมาก...แต่ก็ไปคลายเครียดกันแล้วก็สู้...... September 15 ปล่อยยยยอีกหนึ่งความคิด...ตอนนี้งานเยอะเกินไป...คิดไรไม่ออก
ไม่รุจะทำไง...แต่ก็พยายามอย่างดีที่สุด...
ตอนนี้ก็กลางเดือนแล้ววว...ฟ้าก็กำลังจะไป....
เหงามากแน่นอน...แต่ก็ไม่เปนไร...เด๋วก็เจอกัน...
อย่าลืมนะว่าสัญญาไรไว้...ต้องทำด้วยใจ...ไม่ช่ายคำพูดนะ
เอาเถอะนะ...ตอนนี้ความคิดมันไม่ตื้อไปหมด...
งานๆๆๆๆๆๆ...โค้งสุดท้าย..คงปล่อยอย่างเต็มแรง
สัญญากับตัวเองว่าเพื่ออนาคต...และเราอยากจะทำได้
มีคนนึงคงลุ้นกับเราอย่างเต็มที่...punkky
จะสู้ให้ดูว่าอ้วนก็ทำได้...สู้เพื่อแม่คับ...
... คิดถึงแม่กะพ่อมากนะ พี่ๆทุกคน
... ขอบคุณกำลังใจที่"Punkky"มีให้
... ขอบคุณเพื่อนๆๆ โบว์ ศร อิง พี่เต้ เฟิส หญิง ที่คอยช่วยเหลือ...
... ขอบคุณมากที่ไม่ทิ้งกัน
... ขอบคุณ ติ๊กกะหนึ่งที่มาช่วยงาน...ขอบคุณมาก
... ขอบคุณพระเจ้า...ที่ส่งผมมา
... รักพ่อกะแม่ที่สุดที่ให้ลูกทุกอย่าง...
September 08 ชีวิต...ความฝัน...ตัวเอง......ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ......
นั่งคนเดียว แล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง และพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป (โดยไม่รู้จักเธอ) ทบทวนเรื่องราวต่างๆทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน กับบทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำจันทร์ เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป (โดยไม่รู้จักเธอ) หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินได้บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน จูบเพื่อล่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไป (โดยไม่รู้จักเธอ) โง่....ในวันนี้ชีวิตของผม...ได้รับรุกับคำว่าโกหกอีกครั้ง...กับคนที่ผมเชื่อใจเปนครั้งที่ 2
วันนี้ผมตื่นขึ้นมา...เปิดคอม...ผมเจอสิ่งที่ผมไม่คาดคิด...
นี่หรอสิ่งที่เราทำให้ทุกอย่าง...นี่หรอที่เราเหนื่อยมาทั้งวัน........
คำโกหกที่ไหลไปตามน้ำ...ถ้าไม่ถามเธอ...จะตอบมั๊ย...
แค่นี้เราก็ไม่เชื่อแล้วว...ผมรุว่าคุณเปนยังไงแล้วมันก็จิง......
กว่าจะตอบความจิงได้...ผมอารมณ์เสียมาก....
ผมจะบอกอย่างหนึ่งนะ...ผมไม่อยากเชื่อใครอีก....
ในชีวิตผมต้องเจอแต่คนโกหก...และไม่จิงใจ...เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แค่นี้ยังโกหกได้...แล้วถ้าเรื่องอื่นก็คงเปนอย่างนั้นเหมือนเดิม
ผมกำลังจะเลือกทางเดินที่ดีสำหรับตัวเอง....
|
|
|